• Male

Marcin Sławiński

Biografia

Warszawianin urodzony w 1951, reżyser teatralny i aktor. W 1973 ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWST w Warszawie i przez 11 lat był aktorem Teatru Narodowego, częściowo za dyrekcji Adama Hanuszkiewicza. Wystąpił w jego głośnych spektaklach: „Antygona”, „Trzy po trzy”, „Wacława dzieje” (1973), „Balladyna”, „Jezioro Bodeńskie”, „Wesele” (1974), „Mickiewicz – Młodość”, „Płatonow” (1976), „Fedra”, „Sen srebrny Salomei” (1977), „Dziady część III i Ustęp” (1978); przy adaptacjach Dygata i Wyspiańskiego pełnił także funkcję asystenta reżysera. Grał również u Swinarskiego w „Pluskwie” (1975) i Peryta w „Romeo i Julii” (1981). Jako samodzielny inscenizator debiutował „Zamianą” Paula Claudela w ramach warsztatu reżyserskiego PWST na scenie Teatru Narodowego w 1982, a w następnym roku uzyskał dyplom Wydziału Reżyserii warszawskiej PWST. W ponad 20 teatrach zrealizował ponad 50 spektakli, z czego około połowa to polskie prapremiery; do najważniejszych należą: „Kompot” Kofty i Rychtera (Radom, 1983), „Pięć dni Lemuela Guliwera” Nowickiego (Warszawa, 1985), „Róbmy swoje” wg Młynarskiego (Płock, 1987), „Zbrodnie serca” Henley (Warszawa, 1991) czy „Pokój Marvina” McPhersona (Bielsko-Biała, 2002). Pełnił też funkcję kierownika literackiego Kwadratu (1989-1995) i Powszechnego w Łodzi (1995-7) oraz konsultanta programowego w tych samych placówkach (odpowiednio: 1995-7 oraz 1997-2002). Obecnie jest etatowym reżyserem Teatru Powszechnego w Łodzi. Przez wiele lat współpracował z Teatrem TV; między 1974 a 1985 wystąpił w 15 spektaklach, zaś od 1989 do 1993 wyreżyserował cztery przedstawienia. W okresie postępującej komercjalizacji mediów publicznych był jednym z realizatorów sitcomu „Lokatorzy” (1999-2005). Jak aktor wziął również udział w kilku filmach kinowych i telewizyjnych oraz dwóch spektaklach Teatru Polskiego Radia. Z czasem wyspecjalizował się w sztukach lżejszego kalibru, szczególnie anglosaskiego „drama company”: Ayckbourna, Frayna, Schisgalla, Simona i Cooneya. Realizował je w Teatrze Kwadrat oraz w Radomiu, Łodzi, Zabrzu, Katowicach, Wrocławiu, Bydgoszczy, Bielsku-Białej, Olsztynie, Gliwicach, Słupsku, Elblągu i Rzeszowie. Dla Teatru Bagatela wyreżyserował „Mayday 2” (2005) i „Szalone nożyczki” (2006). Jak sam mówi o rozrywkowym repertuarze: „Istnieje bardzo sprawiedliwa i obiektywna ocena teatru komediowego, sprawiedliwsza od recenzentów. To sala. Widownia, która bawi się lub właśnie kompletnie nic jej nie śmieszy. Przygotowując sztuki „śmieszne”, mam zawsze duże obawy, z końcem prób żaden z ogranych po tysiąckroć dowcipów już nie śmieszy, nic się nie układa, napięta do granic wytrzymałości nerwów „maszyneria” teatralna w przedpremierowej gorączce zgrzyta i trzeszczy. I dopiero podczas pierwszego spektaklu ta poczwarka przeradza się, no, ma szansę przerodzić się w motyla. Współpracuję często z fachowcem od komedii Wojciechem Pokorą i on na ostatnich próbach zwykł dopominać się publiczności. Bo potrzebuje już publiczności – partnera oddziałującego z drugiej strony.”

Występował w Spektaklach

Nazwa spektaklu Data premiery
Szalone nożyczki 1970-01-01
Mayday 2 1970-01-01