Streszczenie

Impulsem do napisania Wyzwolenia był dla Wyspiańskiego sukces Wesela. Poeta, który chciał wstrząsnąć narodem, dotkliwie poruszyć sumienia Polaków, po premierze Wesela otrzymał brawa oraz wieniec laurowy z cyfrą 44. W Wyzwoleniu Wyspiański powraca do pytań o nasze społeczeństwo i naszą państwowość. Porusza kwestie wolności – nie tylko politycznej, ale także artystycznej i duchowej.  Wyzwolenie jest wielką dyskusją, rozpisaną na wiele postaci, reprezentujących rozmaite postawy i różne racje. Nie prowadzi do ostatecznej prawdy, nie daje prostych odpowiedzi. Składa się z pytań, a inscenizacyjnym wyzwaniem jest znalezienie takiego sposobu ich zadawania, by zabrzmiały dotkliwie, aktualnie, współcześnie.

Kluczem do odczytania Wyzwolenia jest akt II dramatu, na nim też koncentruje się inscenizacja Krzysztofa Jasińskiego.  Konrad toczy rozmowy z 22 Maskami – dialogi krótkie, jakby naszkicowane, uchwycone „na gorąco”, następujące momentalnie jeden po drugim . Kim są tajemnicze Maski? W pierwszej, prywatnej redakcji utworu Maski nosiły imiona bądź nazwiska osób współczesnych Wyspiańskiemu. Krzysztof Jasiński 22 postaci Masek zinterpretował jako Wielkie Arkana. Wewnętrzny dialog Konrada staje się tu procesem kształtowania własnej świadomości, docierania do tajnej wiedzy o samym sobie, co jest warunkiem prawdziwego osobistego wyzwolenia: Wyzwolin ten doczeka się dnia,/ kto własną wolą wyzwolony.

Video @ Zdjęcia

3zdjęcia

Repertuar

Wybierz teatr

  • Krakowski Teatr Scena STU

Napisz opinie.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *